در سبد Danfoss و SONDEX، مبدلهای صفحهای میتوانند بهعنوان اواپراتور در چیلر و سامانههای فرایندی به کار روند. این تجهیزات با کنداسینگ متفاوتاند؛ سیال ثانویه آب یا محلول گلیکول در یک سمت و مبرد در سمت دیگر جریان دارد. انتخاب ظرفیت باید با نرمافزار و دیتاشیت همان شرکت انجام شود، زیرا هندسه صفحه، تعداد صفحات، نوع توزیعکننده، جنس، لحیم یا گسکت و فشار طراحی تعیینکنندهاند.
دادههای سمت سیال ثانویه شامل نوع و غلظت سیال، دمای ورود و خروج، دبی، خواص ترموفیزیکی و حداکثر افت فشار مجاز است. ظرفیت از رابطه نرخ جرمی ضربدر گرمای ویژه و اختلاف دما به دست میآید. برای گلیکول، استفاده از خواص آب خطا ایجاد میکند؛ افزایش غلظت معمولاً ویسکوزیته و افت فشار را بالا میبرد و ضریب انتقال حرارت را کاهش میدهد. حداقل دمای سیال نیز باید با نقطه انجماد محلول و حاشیه ایمن مقایسه شود.
در سمت مبرد، نوع مبرد، دمای یا فشار تبخیر، سوپرهیت خروجی، کیفیت ورودی، دبی جرمی و افت فشار مجاز لازم است. اختلاف دمای نزدیکشدن میان دمای خروجی سیال و دمای اشباع تبخیر، سطح و تعداد صفحات موردنیاز را تعیین میکند. نزدیکشدن کمتر معمولاً سطح بیشتر و افت فشار یا هزینه بالاتر میطلبد. در مخلوطهای زئوتروپیک، لغزش دمایی و مبنای نقطه شبنم و حباب باید مطابق نرمافزار سازنده لحاظ شود.
توزیع یکنواخت دو فاز مهم است. مدل اواپراتوری باید توزیعکننده یا آرایش ورودی متناسب داشته باشد؛ صرفاً استفاده از مبدل صفحهای با ظرفیت حرارتی مشابه تضمین نمیکند که مبرد میان کانالها یکنواخت پخش شود. توزیع ضعیف بخشی از سطح را خشک و بخشی را در معرض مایع قرار میدهد. شیر انبساط و کنترل سوپرهیت باید با حجم داخلی و پاسخ دینامیکی مبدل هماهنگ باشند و سنسورها در محل توصیهشده نصب شوند.
افت فشار هر دو مدار محدودیت طراحی است. افت فشار مبرد دمای اشباع مؤثر را کاهش میدهد و میتواند ظرفیت و کنترل سوپرهیت را تغییر دهد. افت فشار زیاد آب یا گلیکول توان پمپ را افزایش میدهد. در مقابل، دبی بسیار کم میتواند انتقال حرارت را ضعیف و خطر یخزدگی موضعی را بیشتر کند. سازنده حداقل و حداکثر دبی یا سرعت مجاز و همچنین ظرفیت اتصالات را مشخص میکند.
حفاظت در برابر یخزدگی برای اواپراتور آبی ضروری است. فلوسوئیچ یا اثبات جریان، سنسور دمای خروجی، کنترل ضدیخ و منطق توقف کمپرسور باید مستقل و درست تنظیم شوند. شارژ مبرد، سوپرهیت و دمای تبخیر نباید سطح صفحه را زیر حد ایمن ببرند. صافی مناسب در مدار سیال، هواگیری، شستوشوی کنترلشده و کیفیت آب از گرفتگی و رسوب جلوگیری میکنند. برای سیالات خورنده، جنس صفحه و گسکت باید تأیید شود.
مدل نهایی پس از ورود همه شرایط در ابزار انتخاب دانفوس یا HEXact تعیین میشود و باید ظرفیت، افت فشار، سطح انتقال حرارت، تعداد صفحات، فشار و دمای مجاز، حجم داخلی و مواد سازنده کنترل شود. ضریب اطمینان نباید جای داده ناقص را بگیرد؛ بزرگانتخابی میتواند سرعت پایین و کنترل دو فاز ضعیف ایجاد کند. افت عملکرد ناشی از رسوب و تلرانس دبی نیز باید متناسب با کیفیت واقعی مدار و برنامه نگهداری پروژه ارزیابی شود. تأییدیه مکتوب سازنده برای کاربرد تبخیری و مبرد موردنظر مرجع نهایی است.
توصیه کاربرد و ایمنی
این متن، تنها راهنمای انتخاب و عیبیابی است و نمیتواند جایگزینی برای طراحی، دستورالعمل مدل، ارزیابی ریسک و کار تکنسین دارای صلاحیت باشد. پیش از بازکردن مدار، برق باید قطع و قفل شود و مبرد با تجهیزات مجاز بازیافت گردد.


